DOST

Dost meclisinin orta yerinde

Ney tutuşur

Güller yanarken

Ya hû’lara karışan sesimle

Yârin kapısında

Eğdim başımı

Ant verdim söz yok

Yok karışan aklım gökte uçan serçeye

Mahmur gönlüme

Bir serinlik âb-ı hayat çeşmenden

Hani ejderhâ

Hani kılıç hani kalkan

Selâm diye dönen semâzen

Öncesi bir kudüm sesi

Belâ şarabıyla mest

Gökte ay tanık oluyor aşkımıza

Sana feryadım var

Tut, bırakma beni

Düğündeyiz bugün

Gönlüm açık seninle

Ilık bir nefessin dudaklarımda

Çılgın karanlığa inat