AKŞAM KUŞU (dergide kuş sesi)

Kendi bahçesinde yağmurlarla ıslanıp

                Kendi kokusuyla çıldırıyor karanfil

                Kendi yüzünü tanımaktan yorgun bir serçe

                Gözlerime dalıyor avcılardan kaçıp

                Bütün bunlar senden işaret diye

                Gizemli yollarına düşüyorum hayatın

                İnce ince yağıyor yağmur

Kuşlar saçak altında

                Titreyen bir kelebekten habersiz

                Güneşin resmini çiziyorlar dağlarına

                Oysa çoğalıyor akşam

                Uykuya hazırlanıyor hayat

                Üstümüzde gecenin yelkenlisi

                Şimdi gülümse kendine

                İçine dön ve aşka çevir yönünü

                Kalbinin tenhâ sokaklarında

                Hüzzâm bir şarkıyla yürü

                Orda ince bir elif gibi ürkek bir ceylan

                Bir dağ ararken kendine

                Narin bir meltemin sesini duy

                Pırıl pırıl yansın aynanda hayat

Gülden yaseminden

                Gecenin renginden

                Söylediğin bu içli söz

                Dudaklarına tâc olsun

                Saçlarına rüzigâr

                Bir akşam kuşu gibi gel

Bir fısıltı gibi

                Kalbime düşsün o eczâ

                Rûhum ürpersin ve titresin cânım

Ağacının altında üşüyorum

                Bana hırkanı ver

                Bu ıssız gecede rüyalarım benim

                Kimseler görmüyor beni

                Sen benim yağmurum

                Bitmeyen tûfanımsın

                Ey bu tenhâ gecede

                Kalbime düşen ay