MAHZÛN DAĞ

Târih gibi çok eski ve kendin gibi sanlı,

Bir ulu kavgadan muzaffer çıkmışdın şanlı;

Bir kaç düzine canlı, üç beş tane îmânlı;

Gelip konmuşdu bağrına mahzûn ve hicranlı...

Sendin dağlar arasında o biricik namlı,

Lutf u gazabı birleştiren yüce ünvanlı!

Şimdi binbir ızdırâpla sessiz ve de gamlı;

Az ötedeki bir hercümerçten ki çok kanlı..

Tûfânla yok olan milletden daha buhranlı;

Durdukça baş ucunda uğursuz hafakanlı;

O aşılmaz zirven kalacak dâim dumanlı..!