KARANLIK BOĞULURKEN

Şafak çokdan sökdü, ufukda ışık cümbüşü,

Zulmetler hırıltıda, soluk soluğa nurlar.

Çözülüyor bir bir ufkumdaki sis ve duman,

Ve sökün söküne her yanda ayrı bir bahar...

Yollarda bir nesil var sanki fetih ordusu,

İki büklüm olmuş rükûa varıyor surlar.

Tâlihime tebessüm ediyor arz u semâ,

Ve bir zafer tâkına doğru gidiyor yollar..

Şanı, şerefi destanları aşacak o gün,

Dostlar şahlanır, düşmanların yüreği hoplar.