KAMP GÜNLERİ

O hülyâlı günleri bizlerle yaşayanlar,

Cennet kokularının esip geldiği yerde.

Duydular Sonsuz’un bestelerini duyanlar,

Çelikten sadâlarla o sırlı tepelerde...

İnler hâlâ o yerler bir ulu velveleyle,

Tıpkı hasretmiş gibi o günkü gülyüzlere..

Şu ağaçlar, şu taşlar geliverseler dile,

Ne büyülü şeyler anlatacaklar bizlere...

Kuş cıvıltısı, yaprak sesi, insan âvâzı,

Geceleri yıldızlarla söyleşen sîneler..

Her yanda ayrı bir kalbi kırığın niyâzı;

Yemyeşil vâdi bu ulvî nağmelerle inler...

Duâyla doğrulur başlar tâ sabahlara dek,

Uyumamış gözlerde billûr billûr ma'nâlar..

Buradaki yakarış semâlardakine denk;

Yıllar geçse de gönlüm hep o günleri arar...

Akan çaya bakmış olsan ürperir ve dersin:

O şen bakışlar hâlâ gülümsüyor dibinde..

Hiç vakit fevtetmeden koşup sen de gelirsin;

Gelirsin, hemen olmasa da günün birinde...