IŞIK İNSAN

Işıktan bir insan

Rûhum ona kurban

Nurlandırdı bizi

Tekmîl hepimizi

Menendi olmayan

O eşsiz kahraman

O’nunçün var oldu

Nûruyla yoğruldu

Yerler ve âsumân

Varlık ona hayran

Duyuldu bir anda

Tâ arşın altında

Ulu kitap Furkan

Şimdi O’nun meydan

Işık saçan Kitap

Benzersiz bir hitap

Dört yanı da nurdan

O’nda top ve çevkân

Nurla yere indi

Ah u efgân dindi

Arz oldu âsumân

Gönüllerde sübhân

Ondan evvel dünyâ

İfritten bir gayyâ

O denli perişan

Fesat dolu mekân

O’nunla dirildik

Sonsuzluğa erdik

Ruhlarda heyecan

Sînelerde îmân

Nurdan ikliminde

Bal akan dilinde

Dertlilere derman

Ümitsize îmân

Sultanlar sultanı

Gönüllerin cânı

Herkes Sana hayrân

Kıtmîr Sana kurban.