|
HİÇ
Yunus'un rûhuna
Gönül Sen’i bulmuş
ise,
Başkasını anar mı
hiç!
Ateşine yanmış ise,
Başka nâra yanar mı
hiç!
Sen’i bulanlar
bulmuştur,
Akıp akıp
durulmuştur,
Ârif Sen’inle
doymuştur,
Başkasına kanar mı
hiç!
Var eden Sen’sin
cihânı,
Varlığın canların
cânı;
Bulanlar Sen’de
ummânı,
Başka göle dalar mı
hiç!
Adı her yerde
okunan,
Sînede dertlere
dermân,
Gönülden O'na
inanan,
Başkasın Rab sanar
mı hiç!
İrfan deryâsına
dalan,
O'na rûhun fedâ
kılan,
Cemâline hayran
kalan,
Başka bala banar mı
hiç!
O'nu görüp O'na
yanan
Yolunun delisi olan,
Arayıp özünde bulan,
Başkasını sorar mı
hiç! |