HAYÂLLERDEKİ MA’NÂLAR

Şevkle şahlanmış ruhların gezdiği yerlerde,

Gördümdü yıldızlar arası taht kuranları.

Her gece bir başka visal ile perde perde,

Girip Dost harîmine mahmûr dolaşanları.

Aşkın “hay-hûy”uyla inleyen sînelerinde,

Ebedî sükûnun nağmeleri duyulurdu.

Binbir güneşin kol gezdiği iklimlerinde,

Gümüşten kanatlı güvercinler uçuşurdu.

Mâvilikler içinde uzayıp giden yollar..

Ve ışığın ilk kaynağı, herkesin murâdı.

Her lâhza vuslat arzusuyla gerilen kullar,

Hayrete erince secdeye kapanırlardı.

Şimdi üstûre sayılan o renkli levhalar,

Târihsiz nesillere göre birer hâm hayâl..

Ey hayâllerde hâlâ parıldayan ma’nâlar;

Yetişir, gelin! Gelin, artık bitsin bu melâl!