HÂTIRALAR

Yine geçmişin ak hâtıralarına daldım;

Bir tatlı çağıltıyla yerimde kalakaldım.

Her devri ayrı bir ihtişam ve ayrı bir şân,

Âdetâ dünyâları saran ışıktan tûfân...

Düşündüm o muhteşem devletini Osman’ın..

Ve zirvelere ulaştı elinde Orhan’ın.

Yürüdü garbın karanlık âfâkına emîn,

Gürledi gülbanklarla her yerde “feth-i mübîn”

Derken her yanda şahlandı evlâd-ı fâtihân,

Ve bir çığlık oldu inledi Yavuz Selim Hân...

Çağlar ve çağlar boyu böyle kükreyip durduk,

Dünyâda tıpkı bir uhrevî saltanat kurduk.

Hülyâm hâlâ meshûr cedlerin velvelesiyle,

Ve meydanları dolduran at kişnemesiyle...

Her taraf bağ-ı iremdi o kutlu devirde,

Adetâ cennetler tüllenirdi perde perde.

Meğer kadrini bilmişler zamanın çok erken,

Henüz hiçbir yerde onun sırrı bilinmezken.

Nurdan ırmaklar gibi akmışlar çağlar boyu,

Çağıltılarla her yanda, Cennetlerden suyu...