HAK ERLERİ

Gölgesine pervaneler koşar kudsîlerin,

Sîneleri güneşin tâç tabakasına denk..

İnim inim ve güvercin kalbi gibi ürkek,

Cennetler kadar şirin sonsuzluk kadar derin;

Gölgesine pervaneler koşar kudsîlerin.

Bir ayna gibi parıldayan çehrelerinde,

Öteden esip gelen nûr hüzmeleri çağlar.

Bin râyihayla eser iklimlerinde rüzgâr;

Sonsuz sükûna erer insan çevrelerinde..

Bir ayna gibi parıldayan çehrelerinde.

Hayat üfler geçerler geçtikleri her yere,

Avuçları içinde toprak altın kesilir..

Ve şeker-şerbet olur dudaklarında zehir.

Bir bir kapıları aralanmış sînelere,

Hayat üfler geçerler geçtikleri her yere.

Sözleri Sonsuz'un çerağları gibi pâr pâr,

Ufuklarında bulut, bulutlar da yüklüdür..

Sînelerinde mağma, mağmalar köpüklüdür,

Söyler, söz cevherinden çeşmeler akıtırlar,

Sözleri Sonsuz’un çerağları gibi pâr pâr.

Büyülü soluklarından gebe kalan zaman,

Bir kutlu doğum sancısıyla hep kıvrım kıvrım..

Ve anladık; bu milletin, bu, benim baharım!

Işığını, rengini öbür âlemden alan..

O büyülü soluklarla gebe kalan zaman.