GÜNEŞ DOĞACAK

 

Ey mâyesi nurla yoğrulmuş millet!

Hele dişini sık az daha sabret!

Aman, sönmesin sînendeki himmet!

Son durağın “Devlet-i ebed müddet...”

Hiç durma yürü ki, yollarda gözler!

Durmuş şehid baban yolunu gözler

Geril, koş! Seni bekliyor pürüzler

Gel artık sevinsin kederli yüzler..!

Belli, da’vâ büyük yollar da uzun;

Ne gam! Yolcusu olmuşsun Sonsuz’un.

Kutlu Rehber bu yolda kılavuzun..

Lafı mı olur artık, karın-buzun..!

Nasıl olsa bir gün güneş doğacak;

Çevreye yeniden nurlar yağacak;

Dağ-dere, ova-oba bucak bucak,

Işık gelip karanlığı boğacak...

 

Geri Antoloji Arkadaşına Gönder

Yukarı