GEÇER

İnanıp Hakk’a eren geçilmez yoldan geçer;

Nur halkasına giren, gölden deryadan geçer.

Düşmüşse yâr yoluna "Ona Bağdat sorulmaz",

Yağma eder varını, servetden maldan geçer.

Bir girsin Dost hayâle başka ma’şûk aramaz,

O’nu özünde bulan can ile tenden geçer.

Kiminin kasdı cemâl, kiminin kaş ile göz,

O’nu mahbûb bilenler, kirpikden kaşdan geçer.

Varlık çay gibi akar, akana meyl edilmez!

Âkibeti görenler, herşeyden başdan geçer.

Aşka yelken açanlar yol almıştır muhakkak,

Tadanlar aşk şarâbın kaymakdan baldan geçer.

Nefsini bilmeyenler bilmezler O’nu asla!

O’nu bilen ârifler "kîl" ile "kâl"den geçer.

Benlik ateşden atlas, gurur karanlık da’va,

Gidip O'nu bulanlar benlikden, candan geçer.