DOST

Bilsem ki bu benim cânım hiç yol aldı mı dost!

Almayıp yâd ellerde âvâre kaldı mı dost!

Dağınık bitkin hâlim; derbeder, bîmecâlim;

Yakup gibi melâlim beni inletsin mi dost!

Dağa ulaşdı yollar; kesti önümü çöller,

Elimde solgun güller; pörsüyüp gitsin mi dost!

Vurdu yokuşa düzler; her yanımda pürüzler,

Sönüp gitti gündüzler; böyle kalayım mı dost!

Bir küçük inâyet; lutfeyle az siyanet,

Etmezsen eğer himmet, hep ağlayayım mı dost!

Budur Sana zannım tam, zannım o ki afvolam,

Afvolmazsam ya n’olam, böyle yanayım mı dost!