|
BÜLBÜLÜN ÇIĞLIĞI
Bülbül hep kuytu
bahçelerde öter,
Çiçeklerin
raksettiği demlerde...
Her nağmesi bir
poyraz olur eser,
Gariplerin dolaştığı
yerlerde..
Feryâdı sînemdeki
âhlara denk..
Ve bayırlarda perde
perde sesi;
Dövünür tâ güneş
doğuncaya dek,
Alevden demetler
tıpkı nefesi...
El değmedik
ağaçların başında,
Bir ömür boyu hiç
durmadan inler;
Hüzün çağlar
gözlerinin yaşında,
Kim görür, kim anlar
ve kimler dinler!? |