BAŞKASINI

Bir göz ki görmüş O’nu o görmez başkasını.

Bir can ki duymuş O’nu, o anmaz başkasını.

Yanıp yakılan insan, birkaç kere bir anda;

Sînesi kebâb ise, istemez başkasını.

Aşktır gönül üstâdı, döver rûhu havanda,

Bekleyip bulmuş ruhlar beklemez başkasını.

Gönül tahtların tahtı, Süleymânı muhabbet,

Muhabbete yol bulan, aramaz başkasını.

Her işi başka cevir bu ma’şûk u pür hiddet,

O’nda varlığa eren, var saymaz başkasını.

Biz O Şâha kul olduk, kulluğu cihân değer,

Kullukta fahir bulduk, bilmeyiz başkasını.

Bulduk en bulunmazı, eşi olmayan cânân,

Güzelliği nümâyân, görmeyiz başkasını.