|
İstiklâl Marşı şâiri. Asıl adı Mehmet Ragif olan Mehmet
Akif 1873 yılında İstanbul'da doğdu. Annesi Emine Şerife Hanım, babası Temiz
Tâhir Efendidir. İlk tahsiline Emir Buhâri Mahalle Mektebinde başladı. İlk
ve orta öğrenimden sonra Mülkiye Mektebine devam etti. Babasının vefâtı ve
evlerinin yanması üzerine mülkiyeyi bırakıp Baytar Mektebini birincilikle
bitirdi. Tahsil hayâtı boyunca yabancı dil derslerine ilgi duydu. Fransızca
ve Farsça öğrendi. Babasından Arapça dersleri aldı.
Zirâat nezâretinde baytar olarak vazife aldı. Üç dört
sene Rumeli, Anadolu ve Arabistan'da bulaşıcı hayvan hastalıkları tedâvisi
için bir hayli dolaştı. Bu müddet zarfında halkla temasta bulundu. Âkif'in
memuriyet hayatı 1893 yılında başlar ve 1913 târihine kadar devam eder.
Memuriyetinin yanında Ziraat Mektebinde ve
Dârulfünûn'da edebiyat dersleri vermiştir.
1893 senesinde Tophâne-i Âmire veznedârı M. Emin Beyin
kızı İsmet Hanımla evlendi.
Âkif okulda öğrendikleriyle yetinmeyerek, dışarda kendi
kendini yetiştirerek tahsilini tamamlamaya, bilgisini genişletmeye çalıştı.
Memuriyet hayatına başladıktan sonra öğretmenlik yaparak ve şiir yazarak
edebiyat sâhasındaki çalışmalarına devam etti. Fakat onun neşriyat âlemine
girişi daha fazla 1908'de İkinci Meşrutiyetin îlânıyla başlar. Bu târihten
itibaren şiirlerini Sırât-ı Müstakîm'de yayınlanır.
1920 târihinde Burdur Mebusu olarak Birinci Büyük
Millet Meclisine seçildi. 17 Şubat 1921 günü İstiklâl Marşı'nı yazdı. Meclis
12 Martta bu marşı kabul etti.
1926 yılından îtibâren Mısır Üniversitesinde Türkçe
dersleri verdi. Derslerden döndükce Kur'ân-ı kerîm tercümesiyle de meşgul
oluyordu, fakat bu sırada siroza tutuldu. Önceleri hastalığının ehemmiyetini
anlayamadı ve hava değişimiyle geçeceğini zannetti. Lübnan'a gitti. Ağustos
1936'da Antakya'ya geldi. Mısır'a hasta olarak döndü.
Hastalık onu harâb etmiş, bir deri bir kemik
bırakmıştı. İstanbul'a geldi. Hastanede yattı, tedâvi gördü. Fakat
hastalığın önüne geçilemedi. 27 Aralık 1936 târihinde vefat etti. Kabri
Edirnekapı Mezarlığındadır.
Mehmed Âkif milletini ve dînini seven, insanlara karşı
merhametli bir mizaca sâhip, şâir tabiatının heyecanlarıyla dalgalanan,
edebî bakımdan kıymetli şiirlerin yazarı meşhur bir Türk şâiridir. İstiklâl
Marşı şâiri olması bakımından da "Millî Şâir" ismini almıştır.
Şairin en büyük eseri Safahat genel adı altında
toplanan şiirleri şu 7 kitaptan oluşmuştur:
1.Kitap:
Safahat (1911)

2.Kitap:
Süleymaniye Kürsüsünde (1912)

3. Kitap:
Hakkın Sesleri (1913)

4. Kitap: Fatih
Kürsüsünde (1914)

5. Kitap:
Hatıralar (1917)

6. Kitap: Asım
(1924)

7. Kitap:
Gölgeler (1933).  |