MENZİL

Evvel sen de yücelerden uçardın

Şimdi enginlere indin mi gönül

Derya, deniz, dağ, taş demez geçerdin

Karada menzilin aldın mı gönül

Yiğitliğin elden gitti yel gibi

Damağımda tadı kaldı bal gibi

Hoyrak eli değmiş goncagül gibi

Bozulmuş bağlara döndün mü gönül

Hasta oldun yatağını istersin

Kadir mevlâm sağlığını göstersin

Cennet-i Aladan Bir köşk dilersin

Boynunun farzını kıldın mı gönül

Karacaoğlan der ki söyle sözünü

Hakka teslim eyle kendi özünü

El içinde karalama yüzünü

Yolun doğrusunu buldun mu gönül