|
SERENAT
Bir nisan akşamı,
serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,
güzel köyünün
Cenneti andıran bir
akşamıydı.
Sizi ilk balkonda
gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış
gibi göründü,
Acaba ruhunuz çok
hasta mıydı?
Sordum ki bu kimdir,
gülümsediler,
'Eşinden ayrılan bir
kız dediler,
'Gezdiği yer işte bu
ücra saray.
Hicran ne anlamış,
sevda ne bilmiş,
Ağlatmış,
ağlamış, sevmiş,
sevilmiş
Bir güzelmişsiniz,
isminizde Ay. |
