|
BİR PORTRE
Aziz kardeşim
Yusuf Erzincani'nin anısına
Engin sakin berrak
bir denize
Uçsuz bir kumsaldan
ağır ağır
Nasıl yürürse insan
sokrates öyle yürüdü
ölüme.
Tilmizleri
(talebeleri) ağlaşırken
O vasiyet ediyordu
--- Asklepyos'a bir
horoz borçluyuz
___Unutmayınız.
Ne tuhafsınız
dostlar
Güçsüz kadınlar gibi
ağlaşmak niye
Yükselmek varken
ölümsüzlüğe
İnancına sahip olmak
İnsan olmanın şartı
Kölelikler içinde en
onulmaz kölelik
Hayatın ölümcül
yanına
Takılıp kalmak değil
mi?
İlkin ayaklarında
duydu Sokrates
Zehirin soğukluğunu
Ve yavaş yavaş ölüm
Yükseldi göğsüne
çenesine
Dudaklarında donan
son bir tebessümle
Bir işaret taşı da
böylece
Sokrates dikmiş oldu
ölüme |