HIZLA AKAN MIZRAK  

Sabahtır

Alkışlar gecenin

Sıcak damları sükûn yapılarıyla

Aydınlatır bir ucundan

Kahvaltı sofrasında çay tasını

Düzgün uysal Işıklı bir de ağız

Gizlice götürür hücreyi bütüne

Ve akla her gelen telgraf telinde

Öpüşür iki güvercin

İncelmiş ve yumuşamış gagalarıyla

Bu geçen mızrak

Kalın kararlı

Atanın değer biçilmez atıyla

Kuşkusuz yolunda gerek

Mızrak geçer ışığı

Geçer geceyi dolduran karanlığı da