DELİKANLILAR  

gülünç şapkalarını sahipsiz şapkalarıyla

bazen mavi yanaklı bir yıldızın,

kızdan heykellerini

utanç ve yenilgen

bir gardrop odasında

tanrıya benzer

herşeyim

dünyada

üryan dolaşan bebeğin

özgürlüğün ama herşeyin

özgüre ödünç verilen geleceğin

erişilecek bir üst bir alt kent

bir de

içine durup demir atılacak

bu binek aşkların

delikanlılar sofrasında

kamçılı bağırışları

derken

merhem

yok merhem

derken

avuç içlerinin kadın bölmelerine

kadının iki havuç hacmindeki kadının

en usta hücrelerime

en yanıltıcı en dolup en boşalan

ve en boşa atılan

yıkan hücrelerime

bükülen dizlerime

ve kasılan karın etlerime

kendime gelince ben kim oluyorum

cevherim neyse nereden geliyor

nereden nereye ne mi

duvarların fayans çinko benzerleri

kendime gelince

gözlerini cihan gözlerini

ellerini kollarını parmaklarını

göğsüme göğsüme tam yüzüme

uzatan eşya beyleri

çanak çömlek

varlığına vardığım hücre gece

her yandan karanlıklar biçilir

dikilir üstümüze

yolda kamyonlarla süt satanlar

düşleri

evleri ufalayan ve büyüyen çocuklarından

değerli bir yoldaşlıkla

ödünç alan ihtiyar babalar

ateş yanan sokaktan geçiyorlar

delikanlılar baba ve adam

delikanlılar ve aşk

delikanlılar sevdalı oluşlardan

bir yıldız poyrazı

isa meryem kadar

bir balıkla girince sulara

insanlar kelime hücrelerinde

isanın denizlere dağılan saçlarında

-isa da tam denizlere göre

insanlar isaya göre

eşyalarıyla ve hayvanlarıyla

yaşar akıp giden uslarıyla

geliştire geliştire

bütün ölmek ve öldürmek sınavlarını

anılarda bırakmak için

tanrının ve meryemin yavrularını

delikanlı bir çağanoz fabrikasında

yürekleri devrilir doğum günü bayraklarıyla

kentlere çağrılan ve insan biçimleriyle

nefret biçilen

ve bunları düzenli anneler şeklinde

yalnız düşman getiren

babanın gecelerine

delikanlı

bir sahnenin perdelerinden sonra

katmerli kadife ve kapanan perdelerinden sonra

açılıp kapanan karanlık küçük odalarda

ve karanlık küçük odalarda