AŞKA DAİR  

Öyle sofralar gördüm ki

İnsan kasları vardı tabaklarda

O eğik gövdeler önünde yalnızlık

Her şeyi birbirinden uzağa çarpıyordu

Bir kadın

Bir erkek

Gizlice soluyordu

Bir erkek av arkadaşından

Av durgunluğu gibi gösterip saklayarak

Kamışlıktaki sazların arasından

Ilık ve yapışkan fısıltıları

Ayırarak alarak

Urgan gibi bedenine doluyordu

Her şeye benzeyebilirken o

Hiçbir şey benzemezken ona

o ünlü borazan

Başlarsa saçlarımızın diplerinden

Üfürmeye. -Yırtıcı bir hayvan

Kimliği yapışır yakamıza

Bir erkek mi o

Göle yatmış bir güneş demetinde

O mor ışında

Bir köpek ölüsü gibi yatan

Hızla kayan

Yoksa bir yaban ördeği gölgesi mi