KADINLAR SONBAHAR  

 

Kadınlar sonbahar yapraklarını dökmeye başlar

Titrek dudaklarında sarışın bir keder

Nabız kaybolur kan susar dolaşım yavaşlar

Sisli bir nebuloz gökte yazılmamış şiirler

 

Dargın sevgililer yalnızlıklarına uzaklaşıyor

 

Anlaşılmaz çoçukluğun ortaokullarından ders zilleri

Kilitli defterlerde kurutulmuş menekşeler

Tehlikeli yolculukların kanat çırpan mendilleri

Sazdan saza azalan hicranlı köçekçeler

 

Dünkü delikanlıları yaşlılığa taşıyor

 

Eylül şehirleri yağmurlu gürültülerle alır yerlerini

Deniz kahvelerinde son kadehlerde bulutlar birikir

Ilık bir aydınlıkla yıkayıp yorgun ellerini

Görgülü ihtiyarlar bir bir ortalıktan çekilir

 

Yaşlandıkça insan dünya başkalaşıyor.

 

Geri Antoloji Arkadaşına Gönder

Yukarı