|
ELİMDEN GELEN BU
Elimden gelen bu
ben iki kişiyim
Çoğalmak neyse
ne azalmak zor
Birisi seni her
an bırakıp gittiğim
Öbürü kan gibi
tutulmuş seviyor
Ağzındali acı
alnındaki çizgiyim
Gözlerine kirli
bir bulut getirdim
Hiçbir sevinç
aydınlığı onu silemiyor
Elimden gelen bu
ben iki kişiyim
Birisi kapadığın
kapılardan gitmiyor
Yağmur yağmaksa
o güneş açmaksa o
Bir yerin üşüse
onun sıcaklığı
Öbürü en içten
çağrını işitmiyor
Alıp tutmaksa o
basıp gitmekse o
Bakışları
kıyısız deniz uzaklığı
Elimden gelen bu
ben iki kişiyim
İkisi birden
çıkmaya uğraşıyor
Bilmem ki
hangisinden nasıl vazgeçeyim
Birisi yeni
baştan serüvene başlamış
Öbürü silahında
son mermiyi sıkıyor
Çoğalmak neyse
ne azalmak zor
|