|
BİRAZ PARİS
- 1. place
pigalle
telefonlarla
geldi telaşlı ve ürkek
birdenbire geldi
beklemiyordum
hayli dargın
sesi kalın ve titrek
umutsuzluğuma
geldi oysa yorgundum
üstelik incittim
de istemeyerek
akşamdı
samanyolu patlamıştı
bütün sacre
coeur silme akordeon
mulhouse'lu
muydu neydi işte unuttum
ilk yudumda
ağlamaya başlamıştı
şakakları ter
içinde gece saat on
kibrit aranıyor
göğüs geçirerek
bütün
sevgilerinde yanılmıştı
bir omzuna almış
sanki gökyüzünü
dudakları
masmavi alsace lorrain
yüzü cermenlerin
en eski hüznü
hölderlin
bakıyor sisli gözlerinden
ellerini şöyle
okşayacak oldum
duydum nabzının
gök gürültüsünü
adı yağmur mu
akşamüstü mü
uzak bir
panayırda ip atlayan çocuklar
dalgalar
vurdukça sarsılan mendirek
gecesi kaydı mı
nedense beni arar
dilinde özürler
bilerek bilmeyerek
zenciler çaldı
mı cazın hali başka
oturduğu yerde
içtikçe eksilerek
barın camlarına
orospular çiziliyor
özlem büyük
korku epeyce şaka
telefonlarla
geldi telaşlı ve ürkek
birdenbire geldi
beklemiyordum
hanidir içimden
bir başkası geçiyor
gözlerim hanidir
ondan uzakta
hölderlin'i
bırakmıştım artık sevmiyordum
|