ANNEM YOK ARTIK - 4  

Nasıl acı duyarsa bir mağara adamı,

Nasıl çıkarsa ölçüsüz haykırışlar gırtlağından

Öyle bağırayım ben de,sonsuzlaşsın yüreğim,

Bütün insanlara sevgiler taşıyacak kadar

Ve öylesine güzelleşsin ki her şey,

Öylesine erisin ki yumuşak bir ışıkta

Öylesine bilgileşeyim,

Öylesine sevgiyle dolsun ki kalbim,

Ölürken annemleşeyim

Biliyorum var olmaz bir daha yok olan şeyler

Umurumda degil

Biçim değiştirdiği maddenin,

Ruh diye birşey de yok

Ama gizli sevgiler bulunup çıkarılırsa

Yüreklerinden insanların

Çıkarılırsa karanlığından unutuşun

Yaşanmış olan şeyler

Ve tek bir insan yüreği gibi çarparsa

Bir günlük insanlık,

Hiçbir şey yok olmamış olacaktır,

Dönüşerek sonsuz,büyük ve

Bütün zamanları birleştiren bir sevgiye...