|
TABİAT ODAM
Severim kırlarda ben
yaşamayı,
On iki ayı.
Severim kırların
yeşil göğsünü,
Bütün süsünü.
İstemem başımın
üzerinde dam,
Tabiat odam.
İstemem topraktan
başka bir yatak,
Kehkeşanlar tak.
Kuşlardan savrulan
bir incecik tüy,
Üstümde örtü.
Ve aydan kırpılan
bütün yıldızlar,
Rüyamda kızlar.
Her sabah neşeyle
uyanan bir eş,
Koynumda güneş.
Dallarda ötüşen
kuşlar kabilem,
Bilmezler elem.
Ağlarsak bizimle
beraber olur,
Hemşirem yağmur.
Sızlarsak bizimle
beraber sızlar,
Kardeşim rüzgâr.
İsteyen toplasın
binlerce arşın,
Karlardan kışın.
Mutlaka öptürür
bağlarda temmuz,
Çıplak bir omuz.
Severim kırlarda ben
yaşamayı,
On iki ayı.
Severim kırların
yeşil göğsünü,
Bütün süsünü.
Ölürsem istemem ne
yas, ne kefen,
Ne başka bir fen.
Üstümden kalkmasın
çimen, çiy, yosun,
Ruhum uyusun. |
