|
O
DÖNMEDEN ÖNCE
Geceleyin benden
ayrılır ruhum,
Dönünceye kadar açık
kalır cam.
Uyanık, başımın
ucunda bir mum,
Beklerim, beklerim
böyle her akşam.
Bilmesem de nereye
gidiyor ruhum,
Bütün gece sessiz,
eriyip de mum,
Sabah olduğunu çok
biliyorum;
Biliyorum, bu bir
sonsuz helecan.
Besbelli bir ömür
böyle sürecek,
O öyle uçarı, ben
böyle ürkek;
Bir gün ya bilerek,
ya bilmeyerek,
O dönmeden önce camı
kapayacağım |
