İLK UYKULAR

Yıllar var, o zaman küçüktü göğsün

Boğuşmak bilmezdin bu kuş tüyüyle

Hülyanın ve yazın ve teneffüsün.

Sihriyle uyuyan bir kızdın öyle.

Alsan da koynuna seher yelini

Saçının vermezdin ona telini

Elinin üstüne konan elini

Çekerdin ansızın bir ürpermeyle.

Ey şimdi boğulmuş, yorgun, soluyan

Kumral kız! Şu atlas yastığa dayan

O hafif, hülyalı ilk uykulardan

Ne zaman, ne zaman uyandın söyle?