|
BESBELLİ
Besbelli ölümüm
sabahleyindir.
İlk ışık korkuyla
girerken camdan,
Uzan,başucumda
perdeyi indir,
Mum olduğu gibi
kalsın akşamdan.
Sonra koş terlikle
haber vermeye,
'Kiracım bu sabah
can verdi' diye,
Üç beş kişi duysun
ve Belediye,
Beni kaldırmaya
gelsin odamdan,
Evden çıkar çıkmaz
omuzda tabut,
Sen de eller gibi
adımı unut,
Kapımı birkaç gün
için açık tut,
Eşyam bakakalsın
diye arkamdan. |